داروهای روماتیسم ستون فقرات

داروهای بسیاری برای مبتلایان به اسپوندیلیت انکیلوزان کشف و تولید شده است که پزشکان با توجه به شدت بیماری و وضعیت جسمی بیماران، از آنها بهره می گیرند. معمولا داروهای که برای اسپوندیلیت انکیلوزان تجویز می‌شوند یک طیف خاصی از انواع ضد التهاب ها را شامل می‌گردد، اما ممکن است پزشکان برای بهبود عوارض جانبی ناشی از آن، داروهای دیگری را نیز تجویز کنند.

معمولاً خط اول داروهای روماتیسم ستون فقرات، ضد التهاب های غیر استروئیدی (NSAIDs) هستند.

این داروها در واقع ضد التهاب بوده و با بهبود مفاصل ملتهب، به تسکین درد کمک می کند. بروفن و آسپرین نمونه های رایج ضد التهاب های غیر استروئیدی می‌باشند.

نکته مهم درباره ضد التهاب های غیراستروئیدی این است که

افراد مبتلا به مشکلات کلیوی و زخم معده باید با دقت بیشتری از آنها استفاده کنند. استفاده طولانی مدت از این داروها عوارضی از جمله ایجاد زخم معده و مشکلات کلیوی را به همراه خواهد داشت.

اگر ضد التهاب های غیر استروئیدی در کاهش علائم موثر نباشد به سراغ داروهای ضد فاکتور نکروز دهنده تومور (TNF) می‌روند. TNFها با عاملی که باعث ایجاد التهاب مفاصل در مبتلایان به اسپوندیلیت انکیلوزان می‌شود مقابله می‌کنند. این داروها به تنهایی یا همراه با ضد التهاب های غیر استروئیدی تجویز می شوند و روند پیشرفت بیماری را کم کرده و خشکی و درد کمر را کاهش می دهند. ادالیمومب (Adalimumab)، اتانرسپت (Etanercept) و اینفلکسی مب (Infliximab) از انواع رایج TNFها هستند.

متاسفانه مصرف TNFها عوارض خطرناکی را به همراه دارد اما این عوارض نادر بوده و شیوع چندانی ندارند. لوسمی (سرطان خون) و لنفوم (سرطان سیستم لنفاوی) از جمله عوارض نادر TNF ها هستند. ایفلکسی مب که یکی از TNF هاست، ممکن است واکنش های آلرژیک شدیدی همچون تنگی نفس و کاهش فشار خون را به همراه داشته باشد. پزشک شما اطلاعاتی در مورد عوارض داروها و علایم ناشی از آن عوارض را به شما ارائه می دهد و خود نیز با انجام آزمایشات دوره ای وضعیت سلامتی شما را کنترل می کند.

از آنجایی که TNF ها ریسک ابتلا به سل را افزایش می‌دهند، پزشکان قبل از تجویز آنها تست سل را درخواست می دهند تا از عدم وجود عفونت در بدن مطمئن شوند.

استفاده از کورتیکو استروئید های خوراکی یا تزریقی نیز میتواند التهاب مفاصل را بهبود بخشد. تزریق مستقیم کورتیکواسروئید ها در مفصل نیز بسیار کارآمد می باشد.

اگر تمامی داروهای موثر در اسپوندیلیت انکیلوزان بر روی یک بیمار مفید واقع نشد، باز هم نباید ناامید بود؛ چرا که هر روزه شاهد شاهکار جدیدی در علم پزشکی هستیم. به تازگی دارویی به نام سکوکنیومب که از مهار کننده های اینترلوکین A17 می‌باشد ساخته و تولید شده است. در سال ۲۰۱۶ دارویی به اسم سکوکینومب (گوزینتیکس) ساخته شده که نقش موثری در درمان عوارض روماتیسم ستون فقرات دارد.

برای افرادی که علاوه بر ستون فقرات در نقاط دیگر بدن نیز دچار مشکلات التهاب ناشی از اسپوندیلیت انکیلوزان هستند، سولفاسالازین (Sulfasalazin) یا متوترکسات (Methotrexate) تجویز می‌شود. همچنین داروهای جانبی همچون ویتامین D و مکمل های کلسیم نیز برای جلوگیری از پوکی استخوان ضروری هستند.

نکته مهم در استفاده از داروهای اسپوندیلیت انکیلوزان این است که غلظت بعضی از این داروها در خون باید در یک حد مشخص ثابت بماند؛ بنابراین نباید با فروکش کردن شدت علائم داروهای خود را قطع یا دوز آن ها را کاهش دهید. چرا که کاهش سطح غلظت آن ها در خون باعث عود مجدد علائم می گردد.