ساختمان مهره ها

به جز مهره اول و دوم گردنی که تفاوت جزئی با دیگر مهره ها دارند؛ بقیه مهره ها از نظر آناتومیکی شبیه به هم هستند. البته تفاوت هایی نیز وجود دارد. در مهره های گردنی، عروقی که به مغز و مهره ها خون رسانی می کنند به مهره ها چسبیده  اند.

در مهره های سینه ای، دنده ها از طریق اتصالات غضروف مانند به زوائد عرضی و تنه مهره ها متصل می شوند.

مهره های کمری حرکات بیشتری دارند و وزن بیشتری تحمل می کنند لذا مهره های کمری بزرگتر هستند و دیسک های بین مهره ای بزرگتری دارند.

 هر مهره از سه قسمت اصلی تشکیل شده است.

تنه استوانه ای: جسم مهره یک قسمت استوانه شکل بوده که وزن اجسام و نیروهای حاصل از فشارهای فیزیکی را تحمل می کند. جنس تنه، استخوان اسفنجی بوده که یک لایه استخوان کورتیکال بر روی آن قرار گرفته است.

زوائد استخوانی: در طرفینتنه استوانه ای، برجستگی استخوانی به نام زائده عرضی و در پشت یک زائده خاری مشاهده می‌شود. این زوائد محل اتصال ماهیچه ها به ستون فقرات محسوب می شوند.

قوس خلفی مهره از یک جفت پایک و یک جفت لامینا تشکیل شده است و در وسط آن ها یک سوراخ حلقه مانند وجود دارد که محل عبور طناب نخاعی و در ناحیه کمری محل عبور ریشه های عصبی بوده و محافظت از آن را به عهده دارند.