فیزیوتراپی برای لغزش مهره(اسپوندیلولیستزیس)

یکی از مفید ترین و کارآمدترین روش های درمانی در بهبود اسپوندیلولیستزی Spondylolysthesis مراجعه به یک فیزیوتراپ است؛ که احتمالاً پزشک معالج تان شما را راهنمایی خواهد کرد. در فیزیوتراپی اساس درمان بر دو پایه استوار است:

در درمان های نوع اول، شما عملا جز بیمار بودن هیچ نقشی ایفا نمی کنید. به این روش‌ها “درمان های غیر فعال” می گویند. اما در درمان های نوع دوم محوریت درمان شما هستید و فیزیوتراپ بیشتر در نقش کمکی یا راهنما ظاهر می شود. به احتمال زیاد وقتی شما به فیزیوتراپی توجه می‌کنید از درد شدیدی رنج می برید و راه رفتن و حتی نشستن و برخاستن هم برایتان دردناک است. طبیعتا فیزیوتراپ در چنین شرایطی توقع شروع درمان‌های فعال را ندارد و در غالب اوقات روند درمانی با روش های غیر فعال آغاز می شود؛ تا بدن شما فرصت مناسب برای کسب یک بهبودی نسبی را داشته باشد. آنگاه به مرور، درمان های فعال نیز به برنامه درمانی شما افزوده می‌شود.

در حال حاضر روش‌های درمانی غیر فعال بسیاری مورد استفاده قرار می‌گیرد و هر روزه، با معرفی روش های درمانی جدید و وسایل فیزیوتراپی مدرن، شاهد پیشرفت بیش از پیش در این حوزه پزشکی هستیم. در ادامه با تعدادی از این روش ها آشنا می شوید:

 ماساژ درمانی: شاید سابقه استفاده از ماساژ به زمانی برسد که بشر درد  را احساس کرده باشد. این روش درمانی  چنان برای انسان ها شناخته شده است که در دست نوشته های طبی بسیار کهن، تعریف های خاصی برای آن ذکر کرده اند. فیزیوتراپ با فشار مستقیم یا ایجاد اصطکاک بر روی کمر یا پاهای شما باعث رفع اسپاسم عضلانی و بهبود وضعیت عضلات، تاندون ها و روبات ها می شود. ممکن است نیاز باشد لباس های خود را در بیاورید و کمر یا پاهای شما برهنه باشد. شاید فیزیوتراپ از روغن‌های مخصوص نیز استفاده کند. این روغن ها هم باعث کاهش اصطکاک شده و هم از طریق پوست جذب می‌شود.

گرما درمانی/سرما درمانی: استفاده از گرما و سرما یکی از رایج ترین و با سابقه ترین روش های غیر فعال فیزیوتراپی است. ترموتراپی یا گرم درمانی با ابزار متفاوتی انجام می شود. ممکن است برای ایجاد گرما از وسایل ساده همچون کیسه آب گرم یا ابزار پیچیده مانند لامپ های مادون قرمز استفاده شود. وقتی قسمتی از یک عضو گرم می شود، عروق محیطی متسع شده و جریان خون بهبود میابد.

با افزایش جریان خون، اکسیژن و مواد مغذی بیشتری به بافت رسیده و مواد زائد حاصل از آسیب نیز بیشتر و بهتر دفع می‌شود. همچنین گرما باعث رفع اسپاسم عضلات شده و در نتیجه فشار از روی گیرنده‌های عصبی برداشته می‌شود و درد بهبود می یابد.

در سرما درمانی نیز با کاهش جریان خون در بافت مورد نظر، التهاب بهبود یافته و فشار ناشی از التهاب از روی عصب برداشته می شود.

ممکن است برای ایجاد سرما از وسایل ساده مانند کیسه یخ و یا اسپری هایی که سرما ایجاد می کند مانند اسپری فلورومتان استفاده شود.

الکتروتراپی (محرک الکتریکی عصبی-پوستی “TENS”): استفاده از امواج الکتریکی کنترل شده در بهبود درد اسپوندیلولیستزیس بسیار موثر است.

در این روش استفاده از امواج الکتریکی کنترل شده، باعث افزایش گردش خون و کاهش التهاب می‌شود. همچنین تحریک عضلات منجر به آزاد سازی ضددردهای طبیعی همچون اندروفین می شود. در این روش پدهای کوچکی را بر روی پوست و در مکان مورد نظر می چسبانند. این پدها با سیم های نازکی به یک دستگاه تولید امواج الکتریکی متصل می شود. قبل از شروع شدت و فرکانس امواج بر روی دستگاه تنظیم می‌شود و شاید در حین ادامه درمان، فیزیوتراپ فرکانس امواج را تغییر دهد. ممکن است هنگام استفاده از TENS در اطراف پدها احساس سوزش و مورمور داشته باشید که عارضه طبیعی الکتروتراپی بوده و به مرور از بین می‌رود. زمان استفاده از TENS حدود ۱۵ دقیقه است و شاید تا سه بار در روز انجام شود؛ اما باید در بین هر بار استفاده، فاصله زمانی رعایت شود.TENS یک روش درمانی تقریبا ایمن و بدون خطر است، مگر در موارد نادر و پوستهای خیلی حساس که التهاب و سوختگی جزعی ایجاد می شود. نکته مهم در مورد استفاده از TENS این است که اگر مشکل قلبی یا دستگاه‌های ضربان‌ساز قلبی دارید استفاده از TENS برای شما مناسب نیست. همچنین زنان باردار نیز باید وضعیت بارداری خود را به فیزیوتراپ اطلاع دهند.