معاینات وتست های اسکولیوزی

به محض اینکه شک کردید شما یا فرزندتان، دچار اسکولیوز هستید، باید به پزشک مراجعه نمایید. تشخیص و درمان زودرس، بهترین راه پیشگیری از پیشرفت انحناست. برای برخی والدین و کودکان، مربی بهداشت مدرسه اولین کسی است که متوجه اسکولیوز می‌شود. یک آزمایش ساده، انجام تست «Adam’s forward bending test» است، که کودک به سمت جلو روی کمر خم می‌شود و بازوهایش را به طور مستقیم به سمت زمین باز می‌کند، این وضعیت مشابه حالتی است که هنگام شیرجه در یک استخر شنا رخ می‌دهد.

این حالت معمولاً اختلالاتی مانند یک قوز دنده ای یا یک شکل نادرست پشت را آشکار می‌سازد. این تست به شناسایی یک انحنای غیر طبیعی کمک می‌کند؛ ولی نمی‌تواند شدت انحنا را بیان کند؛ لذا مراجعه به پزشک الزامی است. پزشک با استفاده از آزمایش‌های مختلف می‌تواند انحنا را دیده و اندازه گیری نماید.

آزمایشات اسکولیوز

تست خط شاقولی (plumb Line Test):

این تست، بررسی سریع دیداری برای مشاهده ی مستقیم بودن ستون فقرات است. در اسکولیوزیس، خط شاقول، به جای اینکه درست در قسمت میانی باسن قرار گیرد، از ناحیه گردن به سمت راست یا چپ می‌افتد.

image003

اسکولیومتر:

اگر پزشک یک قوز دنده ببیند، می‌تواند از یک اسکولیومتر برای اندازه گیری میزان قوز استفاده نماید. این یک آزمایش بدون درد و غیر تهاجمی است.

image004

رادیو گرافی:

یک رادیوگرافی می‌تواند برای تأیید اسکولیوز کمک نماید. این آزمایشنشان می دهد کجای ستون فقرات دچار اسکولیوزیس شده و وسعت انحنا چقدر است.

image005

در صورت لزوم، پزشک، رادیوگرافی همه ی ستون فقرات را در خواست می‌کند. رادیوگرافی، تصاویری از جلو، پشت و طرفین ستون فقرات ایجاد می‌کند. برخی اوقات رادیوگرافی در حالات مختلف، برای بهتر دیدن انحناهای طبیعی در خواست می‌شود. با استفاده از رادیوگرافی(و گاه سی تی اسکن استخوان) ستون فقرات، پزشک می‌تواند شدت انحنا را محاسبه نماید. این امر با روشcobb انجام می‌شود که انحناها را به صورت درجه بیان می‌کند. انحناهای بیش از ۲۵ تا ۳۰ درجه، قابل توجه و اگر بیش از ۴۵ تا ۵۰ درجه باشد، شدید خوانده می‌شود. پزشک همچنین معاینه ی فیزیکی و عصبی انجام می‌دهد.

در معاینه ی فیزیکی، پزشک وضعیت بدنی، دامنه ی حرکتی و حالت فیزیکی را مشاهده کرده و به هرگونه حرکت منجر به درد توجه می‌نماید.

پزشک، ستون فقرات را لمس کرده و به انحنا و راستایی آن توجه کرده و گرفتگی عضلانی را احساس می‌کند. در طول معاینه عصبی، پزشک رفلکس‌ها، قدرت عضلانی و سایر تغییرات عصبی و توزیع درد را بررسی می‌کند. تمام این‌ها برای این است که تصور بهتری از سلامتی عمومی شما (یا فرزندتان) به دست آید. در کودکان، تکامل اسکلتی نیز تعیین می‌شود (اینکه چه مقدار از رشد کودک باقی مانده است). ممکن است پزشک از یک رادیوگرافی برای تعیین سن استخوانی استفاده نماید. دانستن این مسأله یک امر مهم است؛ چرا که میزان باقی مانده از رشد کودک، نحوه ی درمان اسکولیوز را تعیین می‌کند. برای مشخص کردن سن استخوانی، پزشک می‌تواند یک رادیوگرافی مچ دست درخواست کرده و آن را با طبقه بندی استاندارد Greulich & Plye  مقایسه نماید. با مقایسه ی نتایج رادیوگرافی مچ دست با یک استاندارد بین‌المللی، وی می‌تواند در مورد میزان رشد باقی مانده و احتمالی اسکولیوزیس تصمیم بگیرد. همچنین زمان بلوغ اسکلتی تعیین می شود. پزشک، سن شروع بلوغ (برای پسران) و شروع قاعدگی (برای دخترها) را می پرسد. با این معاینات و تست‌ها، پزشک به دنبال دو مسأله ی اصلی می‌گردد: شدت اسکولیوز و علت آن. هردو مورد به تعیین برنامه ی درمان کمک می‌کند.